Από την οθόνη στην αυλή: η άνοιξη μάς καλεί να κινηθούμε

 

Η άνοιξη είναι η εποχή που μας θυμίζει, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, πως ο κόσμος γύρω μας δεν βρίσκεται μόνο μέσα σε μια οθόνη. Το φως κρατά περισσότερο, οι αυλές γεμίζουν φωνές, τα δέντρα ανθίζουν και τα παιδιά έχουν ξανά την ευκαιρία να παρατηρήσουν, να κινηθούν, να παίξουν και να ανακαλύψουν με όλες τους τις αισθήσεις. Σε μια καθημερινότητα όπου οι οθόνες καταλαμβάνουν ολοένα και περισσότερο χρόνο, είτε για διάβασμα είτε για ψυχαγωγία, η επαφή με τον εξωτερικό χώρο αποκτά ιδιαίτερη αξία.

Το παιχνίδι έξω δεν είναι απλώς ένας ευχάριστος τρόπος για να περάσει ένα παιδί την ώρα του. Είναι μια φυσική ανάγκη, που βοηθά το σώμα να δυναμώνει, το μυαλό να ξεκουράζεται και τη διάθεση να αλλάζει. Όταν τα παιδιά τρέχουν, σκαρφαλώνουν, περπατούν, κυνηγούν μια μπάλα ή εξερευνούν μια μικρή γωνιά πρασίνου, δεν κινούνται μόνο σωματικά. Μαθαίνουν να συνεργάζονται, να παίρνουν πρωτοβουλίες, να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους και να διαχειρίζονται μικρές προκλήσεις με θάρρος και δημιουργικότητα.

Σύμφωνα με τη UNICEF, το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους συνδέεται με καλύτερη σωματική, ψυχική και συναισθηματική υγεία των παιδιών, ενώ μπορεί να ενισχύσει ακόμη και τη συγκέντρωση και την ετοιμότητά τους για μάθηση. Η ίδια πηγή επισημαίνει ότι πολλά παιδιά περνούν σήμερα λιγότερο χρόνο έξω και περισσότερο χρόνο καθισμένα, είτε στο θρανίο είτε μπροστά σε οθόνες. Αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντικό να δημιουργούμε, στο σπίτι και στο σχολείο, μικρές αλλά σταθερές ευκαιρίες για κίνηση, παιχνίδι και επαφή με τη φύση.

Η τεχνολογία, βέβαια, δεν είναι εχθρός. Μπορεί να μας προσφέρει γνώση, επικοινωνία και δημιουργικές δυνατότητες. Το ζητούμενο, όμως, είναι η ισορροπία. Ένα παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί μια οθόνη για να μάθει, να διαβάσει, να ψάξει ή να δημιουργήσει, αλλά χρειάζεται εξίσου χρόνο για να σηκώσει το βλέμμα του, να παρατηρήσει τον αληθινό κόσμο και να κινηθεί μέσα σε αυτόν. Γιατί καμία ψηφιακή εικόνα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη χαρά ενός παιδιού που τρέχει στην αυλή, που γελά με τους φίλους του ή που ανακαλύπτει κάτι μικρό και όμορφο στη φύση.

Ακόμη και όταν δεν υπάρχει μεγάλο πάρκο ή άμεση πρόσβαση σε έναν χώρο πρασίνου, μπορούν να γίνουν απλά πράγματα. Ένας σύντομος περίπατος, ένα παιχνίδι στην αυλή του σχολείου, μια διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο με λίγη περισσότερη παρατήρηση, λίγες γλάστρες σε ένα μπαλκόνι ή μια μικρή δραστηριότητα έξω από την τάξη μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Η UNICEF τονίζει ότι ακόμη και μικρές αλλαγές στην καθημερινή ρουτίνα μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να συνδεθούν περισσότερο με τον εξωτερικό χώρο και να ωφεληθούν από αυτόν.

Ίσως, λοιπόν, η άνοιξη να είναι η καλύτερη αφορμή για μια μικρή αλλαγή: λιγότερη ακινησία και περισσότερη κίνηση, λιγότερο άσκοπο σκρολάρισμα και περισσότερη παρατήρηση, λιγότερος χρόνος μπροστά στην οθόνη και περισσότερος χρόνος στην αυλή, στο πάρκο, στον δρόμο, στη φύση. Τα παιδιά χρειάζονται χώρο για να κινηθούν, χρόνο για να παίξουν και ευκαιρίες για να νιώσουν ότι ο κόσμος γύρω τους είναι ανοιχτός, ζωντανός και γεμάτος ανακαλύψεις.

Πηγή έμπνευσης:

UNICEF Europe and Central Asia, The importance of outdoor play (and how to support it).

Εκπαιδευτικός: Μαρία Μπαρόλα