Η Ύψωση του Τίμιου Σταυρού

 

Δραστηριότητα: «Κυνήγι σχημάτων» στην τάξη

 Ο εκπαιδευτικός μπορεί να ζητήσει από τους μαθητές να αναζητήσουν

γεωμετρικά σχήματα στον χώρο του σχολείου, όπως κύκλους, τετράγωνα,

ορθογώνια και τρίγωνα. Τα παιδιά μπορούν να δουλέψουν σε μικρές ομάδες,

να καταγράψουν τα σχήματα που εντοπίζουν και να τα σχεδιάσουν. Στη

συνέχεια, κάθε ομάδα παρουσιάζει τις παρατηρήσεις της στην τάξη. Με αυτόν

τον τρόπο, τα μαθηματικά συνδέονται με αντικείμενα της καθημερινής ζωής. Η

δραστηριότητα ενισχύει την παρατηρητικότητα, τη συνεργασία και τη

δημιουργικότητα των μαθητών. Παράλληλα, δείχνει στα παιδιά ότι τα

μαθηματικά υπάρχουν παντού γύρω τους.

Η δασκάλα Άρτεμις Μέρκου

Πηγή:“8 Hands-On STEAM Projects Your Students Will Enjoy”, Edutopia, 11

Μαρτίου 2025.

📚 Με αφορμή την Ημέρα Βιβλίου…

 

Με αφορμή την Ημέρα Βιβλίου, ταξιδέψαμε στον μαγικό κόσμο των βιβλίων μέσα από μια ξεχωριστή δράση φιλαναγνωσίας με αφορμή το βιβλίο «Η Σαραμπέλα και το Καπέλο της Σκέψης» της Judy Schachner.

Αφού γνωρίσαμε την ηρωίδα και την ιστορία της, συζητήσαμε για τα συναισθήματα που μπορεί να βιώνει ένας ήρωας σε διαφορετικές στιγμές της ιστορίας. Τα παιδιά προσπάθησαν να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν συναισθήματα όπως η απογοήτευση, ο θυμός, η λύπη, η χαρά, η απορία και η αμηχανία, συνδέοντάς τα παράλληλα με δικές τους εμπειρίες.

Στη συνέχεια, μέσα από ένα φύλλο βιβλιοπαρουσίασης, τα παιδιά έγιναν μικροί βιβλιοκριτικοί: κατέγραψαν στοιχεία του βιβλίου, μοιράστηκαν τις εντυπώσεις τους και αποτύπωσαν όσα τους έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση.

Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει το «καπέλο της ευχής»! ✨ Τα παιδιά έδωσαν τη δική τους δημιουργική πινελιά στη δράση, αφήνοντας τη φαντασία τους να ταξιδέψει και γεμίζοντας το δικό τους καπέλο με ευχές, σκέψεις και όνειρα.

Πώς να μιλήσετε στο παιδί που αγχώνεται για το σχολείο: Η διαφορετική ερώτηση που προτείνει ψυχολόγος

 

Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, θα ήταν καλό να γνωρίζετε τα μέσα και τους

τρόπους με τους οποίους μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να κατανοήσει την έννοια του

άγχους και να το διαχειριστεί.

Η επανένταξη ενός παιδιού στα πλαίσια του σχολικού περιβάλλοντος μπορεί να σταθεί αφορμή για

την δημιουργία άγχους, νέων ανησυχιών και φόβων που οι γονείς καλούνται να αντιμετωπίσουν με

ψυχραιμία και έξυπνο τρόπο.

Το άγχος μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε έναν ανασταλτικό και πιεστικό παράγοντα τόσο για τα

νήπια όσο και για τους ενήλικες. Ωστόσο, δεν συνδέεται απαραίτητα με το γεγονός ότι το παιδί θα

πρέπει να μάθει να ζει με αυτό.

Πρώτο και κυριότερο βήμα είναι να κατανοήσει το παιδί την έννοια του άγχους, ώστε να μπορέσει

να το διαχειριστεί.

Πολλές φορές μάλιστα, τα άγχη των γονέων είναι αυτά που προβάλλονται πάνω στα παιδιά, με

αποτέλεσμα να δημιουργείται μία σημαντική ειδοποιός διαφορά: Το να περιμένει ο γονιός ότι το

παιδί θα αναπτύξει ανησυχίες, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί.

Σημαντικό είναι να ενισχύσετε την σκέψη του νέου με σκοπό να κατανοήσει ότι είναι πιθανό να

έρθει αντιμέτωπο με νέα συναισθήματα, όπως για παράδειγμα το στρες.

Οι φόβοι και οι ανησυχίες είναι φυσιολογικά και αναμενόμενα κομμάτια της ζωής, όμως, δεν έχουμε

ως μοναδική λύση την επιλογή να περιμένετε απλώς να περάσουν.

Το στρες τρέφεται από το άγνωστο και την αβεβαιότητα. Έτσι, όταν τα παιδιά γνωρίζουν ότι θα

εμφανιστούν τέτοιου είδους συναισθήματα, είναι και πιο εύκολο να τα αντιμετωπίσουν.

Το παιδί πρέπει να κατανοήσει τον φόβο του

Σε κάθε περίπτωση, βασικός σκοπός είναι το παιδί να κατανοήσει τις ανάγκες του, τα

συναισθήματά του και τους φόβους του, έτσι, όταν παρουσιαστεί μία κρίσιμη στιγμή, η «αυτόματη»

επίλυση από την πλευρά των γονέων δεν λειτουργεί πάντοτε καταλυτικά.

Επομένως, η ερώτηση «Πώς θα κάνω το παιδί μου να αισθανθεί καλύτερα», θα πρέπει να

αντικατασταθεί από την φράση:

«Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου για καταλάβει καλύτερα τον εαυτό του;».

Βάζοντας μπροστά τις ανάγκες του νηπίου δημιουργείται το αίσθημα της εμπιστοσύνης, ο νέος

αισθάνεται καλύτερα επειδή καταλαβαίνει ότι έχει έναν πιστό ακροατή και ξεκινά να αναζητά μόνο

τους απαντήσεις.

Σταδιακά, το παιδί μαθαίνει να αντιλαμβάνεται το φόβο ως ένα συναίσθημα που δεν συνδέεται

απαραίτητα με την προσωπικότητά του, αλλά ως κάτι που προκύπτει από τις καθημερινές

συνθήκες της ζωής.

Τα τρία βήματα που βοηθούν το παιδί να διαχειριστεί το άγχος του

• Βοηθήστε το παιδί να ξεχωρίσει το άγχος από την προσωπικότητά του

Όταν ένα παιδί το κυριεύει το άγχος και ο φόβος για το άγνωστο, θα πρέπει να το βοηθήσετε να

κατανοήσει ότι το συναίσθημα δεν σχετίζεται απαραίτητα με την προσωπικότητά του. Ως γονείς,

μπορείτε να δώσετε «χαρακτήρα» σε μία αόριστη έννοια, χαρίζοντας στο άγχος προσωνύμια που

σας φέρνουν πιο κοντά στο παιδί.

Από την πλευρά σας, μπορείτε να εκφράσετε την κατανόησή σας, χρησιμοποιώντας ερωτηματικές

προτάσεις που θα σας οδηγήσουν στο να καταλάβετε το παιδί.

• Βοηθήστε το παιδί να ξεδιπλώσει τη σκέψη του και να ξανασκεφτεί τους φόβους του

Ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι είναι να κατανοήσετε και εσείς τα αίτια που έχουν δημιουργήσει

άγχος στο νήπιο. Από την πλευρά σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ερωτήσεις με σκοπό να

οδηγηθεί το παιδί από μόνο του σε ένα συμπέρασμα.

Ρωτήστε το παιδί: «Γιατί το πιστεύεις αυτό;» ή «Τι πιστεύεις εσύ;».

Η εύκολη λύση είναι να πείτε στο παιδί ότι το άγχος του δεν έχει βάση, όμως μακροπρόθεσμα κάτι

τέτοιο δεν θα είναι αποτελεσματικό.

• Διδάξτε στο παιδί πώς να αντιμετωπίσει τον φόβο του

Αφού το παιδί έχει κατανοήσει τους φόβους του και τους λόγους για τους οποίους αισθάνεται το

άγχος, θα πρέπει να εξετάσει το συναίσθημά του και να αντιμετωπίσει πιο ρεαλιστικά την σκέψη

και την πράξη του.

Πηγή: psychologytoday

Εκπαιδευτικός: Βίκυ Λιάνα

Από το βιβλίο στην τάξη: «Το καπλάνι της βιτρίνας»

 Μια διαφορετική προσέγγιση της λογοτεχνίας μέσα από τη φαντασία, τη φιλία και την ελευθερία. Ένα βιβλίο που προσφέρεται για μια τέτοια προσέγγιση στην Ε΄ Δημοτικού είναι το μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη, «Το καπλάνι της βιτρίνας». Πρόκειται για ένα έργο που μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για δραστηριότητες γύρω από τη φιλία, την παιδική ηλικία, τη φαντασία, την ελευθερία και τις αλλαγές που βιώνουν τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν.

Με αφορμή το βιβλίο, οι μαθητές μπορούν:

• να κατανοήσουν και να αναλύσουν λογοτεχνικούς χαρακτήρες,
• να εντοπίσουν βασικά στοιχεία της αφήγησης,
• να εκφράσουν συναισθήματα και προσωπικές απόψεις,
• να καλλιεργήσουν τον προφορικό και γραπτό λόγο,
• να αναπτύξουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους,
• να συνεργαστούν σε ομάδες,
• να συνδέσουν το λογοτεχνικό κείμενο με το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο
• οποίο εξελίσσεται η ιστορία
• 
  
  

Ένα βιβλίο που δίνει φωνή στους μαθητές

 Η αρχή μιας νέας σχολικής χρονιάς είναι πάντα μια καλή

ευκαιρία για νέες ιδέες, δράσεις και βιβλία που μπορούν να

δώσουν αφορμή για ουσιαστικές συζητήσεις μέσα στην τάξη.

Ένα βιβλίο που ξεχωρίζει για τη θεματολογία του είναι το «Πώς

να σώσετε μια σχολική εφημερίδα» της Φυτούλας Βακανά.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από μια σχολική εφημερίδα που

κινδυνεύει να σταματήσει να λειτουργεί και γύρω από μια

ομάδα παιδιών που αποφασίζει να μην μείνει αμέτοχη. Μέσα

από την εξέλιξη της ιστορίας αναδεικνύονται θέματα όπως η

συνεργασία, η συμμετοχή, η ανάληψη ευθύνης, η επιμονή και

η αξία της μαθητικής φωνής.

Το βιβλίο μπορεί να αποτελέσει μια όμορφη αφορμή για συζήτηση σχετικά με το τι

σημαίνει να συμμετέχουμε ενεργά στη σχολική ζωή, πώς μια ομάδα μπορεί να πετύχει

περισσότερα όταν συνεργάζεται και γιατί είναι σημαντικό οι ιδέες και οι απόψεις των

παιδιών να ακούγονται. Παράλληλα, η θεματική της σχολικής εφημερίδας μπορεί να

συνδεθεί εύκολα με δραστηριότητες δημιουργικής γραφής, μικρά ρεπορτάζ, συνεντεύξεις

ή άρθρα.

Μια ενδιαφέρουσα επιλογή, λοιπόν, για όσους αναζητούν ένα βιβλίο που συνδυάζει την

ανάγνωση με τη συνεργασία, την έκφραση και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών στη

σχολική κοινότητα.

Πηγή: Εκδόσεις Πατάκη – Πώς να σώσετε μια σχολική εφημερίδα

https://www.patakis.gr/books/9786180707663-pos-na-sosete-mia-scholiki-efimerida/

Καρέκλες...αφημένες στο πεζοδρόμιο περιμένοντας την επόμενη παρέα.

 Παλιότερα ήταν πολλά τα σπίτια που έβγαζαν καρέκλες έξω. Σε αυτές καθόντουσαν οι γείτονες και συζητούσαν τα καθημερινά τους προβλήματα, μοιράζονταν τις χαρές και τις λύπες τους.

Μαζί με τις καρέκλες, οι γλάστρες, τα τραπεζάκι, έβγαζαν το σπίτι έξω στο πεζοδρόμιο, λειτουργούσαν ως προέκτασή του. Αυτή η οικειοποίηση του δημόσιου χώρου, η ανάπτυξη της καθημερινής κοινωνικότητας, φέρει έντονο το σημάδι των Μικρασιατών προσφύγων του 1922.

Ήταν οι άνθρωποι που περνούσαν πολλές ώρες κάθε μέρα εκτός σπιτιού, γιατί πολύ απλά δεν χωρούσαν στα σπίτια τους. Οικογένειες 6, 7 ή και 10 ατόμων, ασφυκτιούσαν στα 50 τετραγωνικά, που έπρεπε να ζήσουν.

Έξω από το σπίτι, μαζί με τους γείτονες, που επίσης έβγαζαν καρέκλες στο πεζοδρόμιο, δημιουργήθηκαν ισχυρά δίκτυα αλληλεγγύης, «συντρεγμού» όπως μου τα έλεγε ο κύριος Γιάννης Κουβάς, γεννημένος το 1925 από πρόσφυγες γονείς στην Καισαριανή.
Αυτά τα δίκτυα βοήθησαν τους πρόσφυγες να ξεπεράσουν πολλές από τις δυσκολίες των πρώτων χρόνων της εγκατάστασης και βέβαια να επιβιώσουν, όσοι επιβίωσαν, της κατοχής.

Χρωστάμε πολλά σε αυτές τις καρέκλες που είναι αφημένες στο πεζοδρόμιο, περιμένοντας την επόμενη παρέα.

Πηγή: Γεώργιος-Προσκυνητής στις 21.8.26

Cuerdas: Οι κλωστές που μας ενώνουν

 Υπάρχουν μικρές ιστορίες που, μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, μπορούν να ανοίξουν μεγάλες συζητήσεις.

Μία από αυτές είναι το «Cuerdas» του Pedro Solís García, μια συγκινητική ταινία μικρού μήκους που

μπορεί να αποτελέσει μια όμορφη αφορμή για να μιλήσουμε με τα παιδιά για τη φιλία, την αποδοχή,

την ενσυναίσθηση και τη συμπερίληψη.

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται η María και ο Nicolás. Η María προσεγγίζει τον νέο της

συμμαθητή με αυθορμητισμό, φαντασία και τρυφερότητα και αναζητά τρόπους ώστε να μπορεί να

συμμετέχει στα παιχνίδια και στις κοινές τους στιγμές. Μέσα από τη σχέση τους αναδεικνύεται με απλό

και ουσιαστικό τρόπο η αξία τού να βλέπουμε τον άλλον πέρα από τις δυσκολίες του και να

αναγνωρίζουμε τις δυνατότητές του.

Η προβολή της ταινίας μπορεί να γίνει αφορμή για έναν ουσιαστικό διάλογο με τα παιδιά: Τι σημαίνει

πραγματικά «χωράμε όλοι»; Αρκεί να βρίσκεται κάποιος ανάμεσά μας ή χρειάζεται να δημιουργούμε

τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να μπορεί πραγματικά να συμμετέχει; Πώς μπορούμε να αλλάξουμε

έναν κανόνα, ένα παιχνίδι ή ακόμη και τη δική μας στάση, ώστε κανείς να μη μένει στο περιθώριο;

Το «Cuerdas» μάς θυμίζει ότι η συμπερίληψη δεν είναι απλώς μια έννοια, αλλά μια στάση ζωής που

καλλιεργείται μέσα από μικρές καθημερινές πράξεις. Μια σύντομη ταινία που αξίζει να

παρακολουθήσουμε με τα παιδιά και να αφήσουμε τη δύναμη της ιστορίας της να γίνει αφετηρία για

σκέψη, συζήτηση και ουσιαστική επικοινωνία.

Γιατί, τελικά, οι πιο δυνατές «κλωστές» είναι εκείνες που μας συνδέουν: η φιλία, η φροντίδα, η

αποδοχή και η διάθεση να κάνουμε χώρο ο ένας για τον άλλον.

Η δασκάλα της Δ΄ τάξης

Κακούρη Κωνσταντίνα

Όταν γράφω θυμάμαι...

 

Όταν γράφω θυμάμαι... ✏ 

Η γραφή είναι μια διαδικασία που χρειάζεται εξάσκηση, προσοχή και… μικρές υπενθυμίσεις!  

Το «Όταν γράφω θυμάμαι!» είναι ένα απλό και πρακτικό οπτικό βοήθημα που δημιουργήθηκε για να βοηθά τους μαθητές να ελέγχουν το γραπτό τους και να θυμούνται βασικούς κανόνες κατά τη διάρκεια της γραφής. Μέσα από σύντομες και ξεκάθαρες υπενθυμίσεις, τα παιδιά θυμούνται να χρησιμοποιούν: 🔤 Κεφαλαία γράμματα 

↔ Κενά ανάμεσα στις λέξεις 

Τόνους ❗

Σημεία στίξης ✏ 

Καθαρά και ευανάγνωστα γράμματα 

💭 Να ελέγχουν αν το κείμενό τους έχει νόημα 

Στόχος είναι οι μαθητές να αποκτήσουν σταδιακά τη συνήθεια να διαβάζουν ξανά και να ελέγχουν μόνοι τους αυτό που έγραψαν, ενισχύοντας την αυτονομία και την αυτοδιόρθωσή τους. Ένα μικρό εργαλείο που μπορεί να βρίσκεται καθημερινά στο θρανίο ή στον χώρο της τάξης και να θυμίζει στα παιδιά πως… «Όταν γράφω, θυμάμαι!»

Χαριστική βιβλιοθήκη - Βιβλιοπρόταση

 Η Χαριστική Βιβλιοθήκη είναι ένας μαγικός τόπος όπου τα βιβλία δεν μένουν κλεισμένα στα ράφια∙ ταξιδεύουν. Εκεί, κάθε παιδί μπορεί να πάρει ένα βιβλίο χωρίς να χρειάζεται να το επιστρέψει. Αντίθετα, μπορεί να αφήσει ένα άλλο, δικό του, για να συνεχίσει το ταξίδι των ιστοριών. Έτσι, η βιβλιοθήκη γεμίζει με βιβλία που αλλάζουν χέρια, με ιστορίες που βρίσκουν νέους αναγνώστες και με μικρές πράξεις γενναιοδωρίας που κάνουν την κοινότητα πιο ζεστή.

Το βιβλίο μιλάει για τη χαρά του μοιράζομαι: πώς ένα βιβλίο που αγαπήσαμε μπορεί να γίνει δώρο για κάποιον άλλο, πώς οι λέξεις αποκτούν νέα ζωή όταν περνούν από παιδί σε παιδί, και πώς η προσφορά —ακόμη και μιας μικρής ιστορίας— μπορεί να δημιουργήσει δεσμούς και να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά. Είναι μια τρυφερή υπενθύμιση ότι η αξία ενός βιβλίου δεν βρίσκεται μόνο στις σελίδες του, αλλά και στο μονοπάτι που ανοίγει όταν το χαρίζουμε.

Γέτι – Η δύναμη του ακόμη - Βιβλιοπρόταση

 Μια μικρή λέξη που βοηθά τα παιδιά να μην τα παρατούν

«Δεν μπορώ να το κάνω». Πόσες φορές ακούμε αυτή τη φράση από ένα παιδί όταν συναντά

μια δυσκολία; Μια άσκηση που δεν λύνεται, ένα βιβλίο που δυσκολεύεται να διαβάσει, μια

καινούρια δεξιότητα που δεν καταφέρνει με την πρώτη προσπάθεια.

Κι όμως, ανάμεσα στο «δεν μπορώ» και στο «δεν μπορώ ακόμη» υπάρχει μια πολύ

σημαντική διαφορά. Η δεύτερη φράση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της εξέλιξης και

υπενθυμίζει στο παιδί ότι μια δυσκολία του σήμερα δεν χρειάζεται να γίνει μια μόνιμη

αδυναμία.

Αυτή είναι και η κεντρική ιδέα του βιβλίου «Γέτι – Η δύναμη του ακόμη» της Μαρίνας

Γιώτη. Το Γέτι είναι ένας φανταστικός φίλος που ακολουθεί το Αγόρι και μπορεί να πει

μόνο μία λέξη: «ακόμη». Μέσα από την ιστορία, το παιδί ανακαλύπτει ότι οι ικανότητες δεν

είναι απαραίτητα κάτι σταθερό, αλλά μπορούν να καλλιεργηθούν με προσπάθεια, επιμονή

και κατάλληλη υποστήριξη.

Η λέξη «ακόμη» μπορεί να γίνει ένας απλός τρόπος επικοινωνίας στην τάξη και στο σπίτι.

Όταν ένα παιδί λέει «δεν τα καταφέρνω στα μαθηματικά», μπορούμε να του θυμίσουμε:

«Δεν τα καταφέρνεις ακόμη». Όταν λέει «δεν μπορώ να το διαβάσω», μπορούμε να

απαντήσουμε: «Δεν μπορείς ακόμη. Ας δούμε τι θα σε βοηθήσει».

Δεν πρόκειται για μια μαγική λέξη που λύνει κάθε δυσκολία. Η ενθάρρυνση έχει αξία όταν

συνοδεύεται από πραγματική βοήθεια, κατάλληλη εξάσκηση και ανατροφοδότηση. Το

μήνυμα όμως είναι σημαντικό: δεν αξιολογούμε το παιδί μόνο από αυτό που μπορεί να

κάνει σήμερα, αλλά το βοηθούμε να δει και αυτό που μπορεί να μάθει αύριο.

Ίσως, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα ακούσουμε «δεν μπορώ», να δοκιμάσουμε να

προσθέσουμε μία μόνο λέξη: ΑΚΟΜΗ «Δεν μπορώ να το κάνω ακόμη»

Εκπαιδευτικός: Άρτεμις Μέρκου

Ο θησαυρός της Βαγίας - Βιβλιοπρόταση

 Η Λογοτεχνία έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στη σχολική τάξη, καθώς δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα

να ταξιδέψουν σε νέους κόσμους, να ζήσουν περιπέτειες, να γνωρίσουν πρόσωπα και ιδέες και να

καλλιεργήσουν τη φαντασία και τη σκέψη τους. Στη Β΄ Δημοτικού, που οι μαθητές κάνουν τα πρώτα τους

βήματα προς την πιο αυτόνομη ανάγνωση, τα βιβλία αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία, αφού

μπορούν να συνδυάσουν τη χαρά της ανάγνωσης με την ευκαιρία για δημιουργικό διάλογο και έκφραση.

Μέσα από τις σελίδες τους, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με αξίες, συναισθήματα και προβληματισμούς,

ενώ παράλληλα ενισχύεται η αγάπη τους για το διάβασμα. Σε αυτήν την κατεύθυνση, παρουσιάζεται ένα

όμορφο και καλογραμμένο βιβλίο που μπορεί να εμπλουτίσει τη σχολική εμπειρία και να αποτελέσει

αφορμή για συζητήσεις και δημιουργικές δραστηριότητες.

Υπόθεση: Μια παρέα παιδιών περνάει ένα αξέχαστο καλοκαίρι στην Αίγινα, όπου μπλέκεται σε

ένα συναρπαστικό παιχνίδι μυστηρίου και κρυφού θησαυρού, γεμάτο γρίφους και κρυμμένα

μηνύματα.

Θεματολογία: Φιλία, συνεργασία, ομαδικό πνεύμα, αίσθηση της περιπέτειας και αγάπη για τη

φύση.

Παιδαγωγική αξία: Το βιβλίο γραμμένο με τη ζωντανή και άμεση γλώσσα της Ζωρζ Σαρή κρατά

αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών, ενισχύοντας την αναγνωστική τους ικανότητα και

προσφέροντας αφορμές για συζήτηση γύρω από την αξία της φιλίας και την κοινή προσπάθεια.

Ηλικία: 10+

Φύλλο Γνωριμίας !

 Την πρώτη μέρα γνωριμίας μας πραγματοποιήσαμε ένα ευχάριστο και δημιουργικό φύλλο γνωριμίας, με στόχο να γνωριστούμε καλύτερα και να δημιουργήσουμε ένα κλίμα οικειότητας και ασφάλειας στην ομάδα. Μέσα από απλές και διασκεδαστικές ερωτήσεις, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να μοιραστούν πληροφορίες για τον εαυτό τους, τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις τους, αλλά και να ανακαλύψουν κοινά στοιχεία με τους συμμαθητές τους. Η δραστηριότητα λειτούργησε ως ένας όμορφος τρόπος για να «σπάσει ο πάγος», να ενισχυθεί η επικοινωνία και να γίνει η πρώτη μας επαφή πιο ευχάριστη και ζεστή.

'Eνα παιχνίδι γνωριμίας για τις πρώτες μέρες στο σχολείο!