Ευαισθητοποίηση - Γραπτή Έκφραση

Το διαμέρισμα που κάηκε ανήκει στον Διονύση Θεοφίλη, ένα συμπολίτη μας που η ΔΕΗ του έχει κόψει το ρεύμα λόγω αδυναμίας του να το πληρώνει.
«Είμαι τελείως άπορος. Μου έχουν κόψει το ρεύμα εδώ και δέκα ημέρες. Το βράδυ άναβα κεριά για να βλέπω. Τη νύχτα κάτι μου μύρισε, σηκώθηκα και στο σαλόνι κουρτίνα και καναπές είχαν λαμπαδιάσει. Προσπάθησα να τη σβήσω αλλά δεν τα κατάφερα. Ειδοποίησα την Πυροσβεστική, ήρθαν τα παιδιά γρήγορα και τους ευχαριστώ πάρα πολύ, τη σβήσανε αλλά το σπίτι καταστράφηκε τελείως.
Είμαι άνεργος, χωρίς κανένα οικονομικό πόρο. Από τη γειτονιά όταν μου δίνουν ένα πιάτο φαί τρώω μέρα παρά μέρα. Η κατάστασή μου είναι απελπιστική» είπε ο κ. Θεοφίλης στην κάμερα της ΕΡΤ.

ΠΗΓΗ: ΕΡΤ

http://www.ert.gr/eidiseis/ellada/kinonia/drapetsona-anergos-kai-aporos-o-idioktitis-toy-diamerismatos-poy-kaike-video/

Ερωτήσεις

1.       Βλέποντας το βίντεο τι σου έκανε εντύπωση;

Αποστεωμένος, κουρασμένος, κόκκαλα, γερασμένος, μιλάει όμορφα, μοναξιά, θλίψη στα μάτια, αδιέξοδο, «τρώω κάθε δυο μέρες», «αν κάποιος μου δώσει κάποιο πιάτο φαγητό», το σπίτι δεν είναι κατοικήσιμο.

2.       Πώς πιστεύεις πως ήταν η ζωή του παλιά;

3.       Πού πιστεύεις πως βρίσκεται αυτή τη στιγμή που μιλάμε και τι κάνει;

4.       Σήμερα πιστεύεις πως έχει φαγητό να φάει;

5.       Τι νιώθει;

6.       Τι θα απογίνει από εδώ και πέρα;

Δραστηριότητα

Είσαι άστεγος  πια  και ζεις στην άκρη ενός πεζοδρομίου στην παλιά σου γειτονιά. Φοράς τα ρούχα που φορούσες την ημέρα που έχασες το σπίτι σου και βγήκες στο δρόμο.  Γράψε σύντομα στο ημερολόγιό σου τι νιώθεις, τι σκέφτεσαι, τι σου συμβαίνει, τι φοβάσαι κλπ.

Εκπαιδευτικός Κατερίνα Μεμένιου

Το νησί των θησαυρών ΡΟΜΠΕΡΤ ΛΟΥΙΣ ΣΤΗΒΕΝΣΟΝ (1850 - 1894)

Κατά το 18ο αιώνα μια ομάδα ατρόμητων ναυτικών μπάρκαραν στην «Ισπανιόλα» για να ψάξουν να βρουν το μυθικό θησαυρό του καπετάνιου Φλιντ. 

Τα μέλη της ομάδας δεν υποψιάζονται τις φοβερές δοκιμασίες που τους περιμένουν όταν η «Ισπανιόλα» φτάσει στο τέρμα του ταξιδιού τους…

 ΤΟ ΝΗΣΙ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ

    Σταθήκαμε στο μέρος όπου μια άγκυρα ήταν σημαδεμένη στο χάρτη, σε απόσταση πιο λίγο από μισό μίλι* από την ακτή, ανάμεσα στη στεριά και στο Νησάκι του Σκελετού. Ο βυθός της θάλασσας ήταν από λεπτή άμμο. Μόλις ρίξαμε άγκυρα, χιλιάδες πουλιά θορυβήθηκαν και σκόρπισαν φτερουγίζοντας απάνω απ’ το δάσος. Ξανακατέβηκαν όμως σε τέσσερα πέντε λεπτά κι όλα βυθίστηκαν πάλι στη σιωπή. 

Τα δέντρα φτάνανε σχεδόν ως εκεί που έφτανε η θάλασσα όταν είχε παλίρροια και τα υψώματα βρίσκονταν σε αρκετή απόσταση. Δυο ρυάκια χύνονταν σ’ ένα είδος λιμνούλας που ξεχείλιζε κι έβρεχε τα γύρω χώματα, κάνοντάς τα μαλακά κι υγρά. Έτσι η βλάστηση, σ’ αυτό το μέρος της ακτής, ήταν σαν μολυσμένη. 

    Ένα μικρό κάστρο τριγυρισμένο από τείχος ήτανε χτισμένο δεξιά, όπως θα δούμε και πιο ύστερα. Μα ήταν αδύνατο αν το διακρίνεις από τη σκούνα* γιατί το κρύβανε τα δέντρα, και αν δεν είχαμε το χάρτη ξεδιπλωμένο απάνω στον μπούσουλα* , θα μπορούσαμε να πιστέψουμε απ’ την αγριάδα της τοποθεσίας πως ήμασταν οι πρώτοι που μπαίναμε σε τούτο το λιμάνι απ’ τον καιρό που το νησί βγήκε από τη θάλασσα. Δεν άκουγες ούτε φύσημα αέρα ούτε τον παραμικρό άλλο θόρυβο, εκτός από τα κύματα που σπάζανε στα βράχια σ’ ένα μίλι απόσταση. Η ατμόσφαιρα μύριζε στεκούμενα νερά, φύλλα και σάπιους κορμούς δέντρων. Παρατήρησα πως η εντύπωση του γιατρού από το νησί δεν ήταν καλή κι έκανε ένα μορφασμό σαν να ’χε μυρίσει κλούβιο αυγό. 

- Δεν εγγυώμαι πως υπάρχουν θησαυροί εδώ πέρα, είπε, εγγυώμαι όμως πως υπάρχουν πυρετοί.  

 Λεξιλόγιο

Μίλι: Μέτρο μήκους . Ένα ναυτικό μίλι = 1.852 μέτρα
Σκούνα: Μικρό πλοίο με δυο κατάρτια (συν. γολέτα) 
Μπούσουλας: η πυξίδα
Παλίρροια: φαινόμενο θαλασσινό, όταν φουσκώνουν και υποχωρούν τα νερά της
θάλασσας.

Για να κατεβάσετε το αρχείο με τις δραστηριότητες πατήστε εδώ

Εκπαιδευτικός Σταύρος Παπαδάκης

Ο Διογένης και οι φακές

Μια μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές. Τότε δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μια σούπα με φακές. Αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε τότε ένας πλούσιος φίλος του άρχοντα και του είπε: «Αχ καημένε Διογένη! Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος και κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές». Ο Διογένης, σήκωσε με περιφρόνηση το βλέμμα και του αποκρίθηκε: «Αχ καημένε φίλε μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές δε θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα!»

Ερωτήσεις:

1.     Για ποιο λόγο διαφωνούν ο Διογένης και ο πλούσιος φίλος του;

2.     Τι έχει περισσότερη αξία για τον ένα και τι για τον άλλο;

3.     Τι υπομένει ο ένας και τι ο άλλος για να αποκτήσει αυτό που λαχταρά;

4.     Τα υλικά αγαθά καθορίζουν πλέον τη ζωή μας;

5.     Τι έχει ο άνθρωπος πραγματικά ανάγκη για να είναι ευτυχισμένος;

Εκπαιδευτικός Κατερίνα Μεμένιου

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΛΕΞΙΚΩΝ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ: ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

  Πρόκειται για μια εισήγηση, η οποία περιλαμβάνει λεξικολογικές δραστηριότητες και παιχνίδια κλιμακούμενης δυσκολίας καθώς και δυνατότητες αξιοποίησης των λεξικών ώστε αυτό να αποτελέσει μέρος της διδακτικής διαδικασίας και αξιοποιηθεί ως εργαλείο από τους μαθητές.

Βάλια Λουτριανάκη, φιλόλογος-εκπαιδευτικός (Αρσάκειο Ψυχικού), DEA, υπ. Δρ (Ρητορική στην Εκπαίδευση) valialoutrianaki@yahoo.gr

Μαίρη Μαρίν, καθηγήτρια Αγγλικής-εκπαιδευτικός (Αρσάκειο Ψυχικού), MA, υπ. Δρ (Λεξικογραφία) marygckmarin@yahoo.gr

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στη παρούσα εισήγηση διερευνούμε τις δυνατότητες αξιοποίησης λεξικών, της Νέας Ελληνικής και Αγγλικής-Νέας Ελληνικής, τόσο μεμονωμένα στα αντικείμενα της Νεοελληνικής Γλώσσας, των Αρχαίων Ελληνικών από το Πρωτότυπο και των Αγγλικών, όσο και σε μια διαθεματική προσέγγιση με θέμα τη συμβολή της (Αρχαίας και Νέας) Ελληνικής στην αγγλική γλώσσα. Στην εισήγηση παρουσιάζονται λεξικολογικές δραστηριότητες και παιχνίδια κλιμακούμενης δυσκολίας, περιγράφεται το υλικό που σχεδιάστηκε για την πραγματοποίηση της διαθεματικής διδασκαλίας, καθώς και οι εργασίες που εκπονήθηκαν από τους ίδιους τους μαθητές (βιβλιογραφική και λεξικογραφική έρευνα σε ελληνοαγγλικά λεξικά, δημιουργία ταμπλό-κολάζ, δημιουργία εντύπου με παιχνίδια λεξιλογίου, ασκήσεις δημιουργικής γραφής, έρευνα σε σώματα κειμένων, δημιουργία επιτραπέζιου παιχνιδιού, διαγωνισμός ορθογραφίας κ.ά.).

Για να διαβάσετε ολόκληρο το αρχείο πατήστε εδώ

Καθημερινά στην τάξη επεξεργαζόμαστε πολύπλευρα διαφορετικά είδη κειμένων από την καθημερινή  ζωή  , ώστε οι μαθητές να έρθουν σε επαφή με τις διαφορετικές εκδοχές του γραπτού λόγου και να βελτιώσουν την προφορική και γραπτή τους έκφραση.

Απαντώ στις ερωτήσεις

Πώς τη λένε τη γιαγιά;

Πόσων χρονών είναι; 

Πώς είναι;

Πού μένει;

Τι ρούχα φοράει;

Τι αγαπάει πιο πολύ;

____________________________________________________________

Περιγράφω τη δική μου γιαγιά…..

…..ζωγραφίζω τη γιαγιά μου!

Γραμματική

1/ Υπογραμμίζω και γράφω τις λέξεις του κειμένου «που περιγράφουν» στη σωστή στήλη.

2/ « Στις διακοπές πηγαίνω και μένω μαζί της. Βοηθάω τη γιαγιά μου στα χωράφια και μαζεύω μαζί της φρέσκα ροδάκινα και λαχταριστά κεράσια.»

Υπογραμμίζω  τα ρήματα .

Εκπαιδευτικός Βάσω Μήτση

Οι εικόνες φρίκης πολέμων όπως θα έπρεπε να είναι

O Abdulla -Al- Morshed, ή "Morshed Mishu" όπως είναι το καλλιτεχνικό του όνομα, ζει και εργάζεται στο Μπαγκλαντές. Στα 26 του αποτελεί έναν ελπιδοφόρο και ανερχόμενο καρτουνίστα, που κατάφερε να δει τα σκίτσα του Global Happiness Challenge να γίνονται γνωστά παγκοσμίως, με μεγάλα ειδησεογραφικά site να καλύπτουν τη δουλειά του.

Ακολουθούν σκίτσα και πραγματικές εικόνες με τίτλο:

Οι εικόνες αυτές μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για συζήτηση με παιδιά μεγάλων τάξεων σχετικά με τα δεινά του πολέμου σε σύγκριση με τα αγαθά της ειρήνης.

https://www.news247.gr/synentefxeis/oi-eikones-frikis-polemon-kai-tromokratias-opos-tha-eprepe-na-einai.6703246.html

Εκπαιδευτικός: Βίκυ Ντόντου

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Ένας θίασος είχε έρθει στη Μανωλίτσα, για να δώσει παράσταση δωρεάν. Όλοι οι μεγάλοι έδειξαν ενδιαφέρον κι άρχισαν να σχηματίζουν μια μεγάλη ουρά με φασαρία και σπρωξίματα. Γυναίκες και άντρες με τα μικρά τους περιμένουν ανυπόμονα μπροστά στην πόρτα. Τα παιδιά μαζεύτηκαν εκεί μαζί με τους γονείς τους.

-                    -Τράβα στη σειρά σου! έλεγε ο ένας.

-                     - Εγώ είμαι πριν από σένα! έλεγε ο άλλος.

-                      -Ουρανία, μη σου φύγει το παιδί.

-                      -Μη σπρώχνεις.

-                      -Αχ, αχ, το πόδι μου! Ε, κύριος, πάτα και λίγο κάτω!

Δυο ψηλοί και γεροδεμένοι πατεράδες βρέθηκαν πλάι πλάι. Ήταν όμως δυο παράξενα συμπλέγματα: ο καθένας κρατούσε καβάλα στους ώμους του το μικρό του γιο, που δε θα ’ταν παραπάνω από τριών χρονών.

Για να λέμε την αλήθεια, οι δυο μικροί στην αρχή καλοπερνούσαν εκεί πάνω. Ήταν αρκετά αναπαυτικά, όπως απάνω σ’ άλογα. Καθώς μάλιστα ήταν γείτονες κοντά κοντά, είχανε πιάσει και κουβέντα, ενώ οι άλλοι από κάτω ξεροστάλιαζαν στα πόδια τους.

Σιγά σιγά η φασαρία και τα σπρωξίματα δυνάμωναν. Δεν καταλάβαιναν βέβαια τι γίνεται, αλλά λίγο τους ένοιαζε. Έτσι άρχισαν και το παιχνίδι. Ο ένας κρατούσε ένα καράβι με πανιά, ο άλλος ένα αυτοκινητάκι φορτηγό.

-          Μου το ’φερε ο Άγιος Βασίλης, έλεγε ο ένας.

-                   --   Κι εμένα, απαντούσε ο άλλος.

-                      -Μη σπρώχνεις, κύριε! φώναζε την ίδια στιγμή ο ένας πατέρας.

-                      -Εγώ σπρώχνω ή εσύ; απαντούσε ο άλλος.

-                      -Έχω κι εγώ ένα καραβάκι, έλεγε ο ένας γιος.

-                      -Να το φέρεις να το βάλουμε στη θάλασσα, απαντούσε ο άλλος γιος.

Κι από κάτω σκαμπανεβάσματα και βρισιές.

Ήταν κάτι πολύ παράξενο: δυο και δυο ίσον τέσσερις, δυο να μαλώνουν, δυο να παίζουν.

-                      Κατεβάστε τα παιδιά, καλέ! ακούστηκε μια φωνή.

Μερικά χέρια υψώθηκαν και τα κατέβασαν. Τα τράβηξαν παράμερα σ’ ένα ήσυχο μέρος, ενώ την ίδια στιγμή φούντωσε ο καβγάς. Ο κόσμος έτρεχε πέρα δώθε. Η πλατεία αναστατώθηκε.

Κι όταν τελοσπάντων ο καυγάς πήρε τέλος, όλοι θυμήθηκαν τα παιδιά. Πού είναι αυτοί οι δύο;

Τα βρήκαν καθισμένα χάμω, να ταξιδεύουν το φορτηγό και το καραβάκι τους.

Οι  δύο πατεράδες, ιδρωμένοι, στάθηκαν μπροστά στα παιδιά κατάπληχτοι. Ύστερα χαμήλωσαν το κεφάλι τους. Ξαφνικά κατάλαβαν. Ξαφνικά ντράπηκαν. Ξαφνικά όλη η πλατεία σώπασε ντροπιασμένη.

Τότε η φωνή του κ. Γουργούρη ακούστηκε:

-                      Αν δε γίνετε σαν τα παιδιά, μην περιμένετε προκοπή, πολεμόχαροι άνθρωποι…

Για να κατεβάσετε το αρχείο με τις δραστηριότητες πατήστε εδώ
Εκπαιδευτικός Σταύρος Παπαδάκης