ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Το Πολυτεχνείο είναι ένα δύσκολο θέμα για συζήτηση, όμως είναι και μια σπουδαία ευκαιρία να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το δημοκρατικό πολίτευμα. Τι σημαίνει δημοκρατία, τι είχαμε στην Ελλάδα τότε και τι έχουμε σήμερα;

Από βιβλία:

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός, κυκλοφορεί το βιβλίο του Μερκούριου Αυτζή “Τιράντες με πείσμα“. Ξημερώματα 21ης Απριλίου 1967… Τα τανκς παρελαύνουν στην Αθήνα. Η δικτατορία των συνταγματαρχών γράφει τη δική της μελανή ιστορία.  Την ίδια ώρα στον ιστορικό Τύμβο του Μαραθώνα η 13χρονη Αγγελική με την παρέα της μιμούνται τους αρχαίους Μαραθωνομάχους, ιδρύουν τις Τιράντες με Πείσμα και οργανώνουν τη δική τους αντίσταση… «Ορκίζομαι ότι θα είμαι πιστός στην ομάδα μας για πάντα… να έχω πείσμα εναντίον όσων αρπάζουν την ελευθερία μου και την ελευθερία της πατρίδας…» Ο όρκος τους, ανάλογος με εκείνον της Φιλικής Εταιρείας, είναι μόνο η αρχή. Με πείσμα κι έμπνευση, έχοντας σύμμαχό τους έναν φοιτητή, έναν Ιταλό συγγραφέα και έναν γάιδαρο, θα περιλούσουν τον δικτάτορα τέως Εύζωνα με αχυρο-πουπουλένιες μπάλες μελιού, θα παίξουν κρυφτούλι με τον τρελάρα τον χωροφύλακα και τους αστυνομικούς, θα πάρουν πίσω τα βιβλία τους απ’ τον παπά Ισίδωρο και θα φέρουν τα πάνω κάτω στον παραθαλάσσιο οικισμό. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που περιγράφει με χιούμορ και αμεσότητα τα γεγονότα από τις πρώτες μέρες της δικτατορίας μέχρι και την εισβολή των τανκς στο Πολυτεχνείο…

 «Ο Φωκίων δεν ήταν ελάφι» είναι μια συµβολική ιστορία που μεταφέρει στο σήμερα και στο αύριο μια ιστορία 45 χρόνων και αναφέρεται στον οικουμενικό αγώνα των ανθρώπων για δικαιοσύνη και ελευθερία. Ο Φωκίων -ένα παλικάρι που μοιάζει με ελάφι- έρχεται από μια φανταστική χώρα, όπου οι άνθρωποι συνομιλούν με τα ζώα. Ο Φωκίων συνειδητοποιεί πως υπάρχουν τόποι όπου κάποιοι στερούν την ελευθερία και την αξιοπρέπεια των άλλων κατοίκων. Και αποφασίζει να δράσει. Οι περιπέτειες οι δικές του και των φίλων του φέρνουν στον νου του αναγνώστη συνθήκες παρόμοιες με αυτές που έχουμε ζήσει και στον τόπο μας -χούντα των συνταγματαρχών και εξέγερση του Πολυτεχνείου, τουρκική εισβολή στην Κύπρο- αλλά και σε άλλα μέρη της γης.

Στο online αρχείο της ΕΡΤ μπορούμε να παρακολουθήσουμε την εκπομπή “Ουδείς Αναμάρτητος” για την 33η επέτειο από τη 17 Νοεμβρίου του 1973. Τρεις νέοι της εποχής, ο Γιώργος Βερνίκος, η Τόνια Μωροπούλου και η Λίνα Αλεξίου, που πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις, θυμούνται και περιγράφουν τα γεγονότα από την κατάληψη της Νομικής μέχρι και την πτώση της Χούντας. Μπορείτε να δείτε επίσης το ντοκιμαντέρ Ημέρες Πολυτεχνείου.

Πάλι μέσα από το ιδιαίτερα ενδιαφέρον τηλεοπτικό αρχείο της ΕΡΤ μπορούμε να παρακολουθήσουμε εδώ το αφιέρωμα στην 5η επέτειο της εξέγερσης μέσα από το φακό Ελλήνων και ξένων οπερατέρ, αυτοπτών μαρτύρων των γεγονότων. Το κινηματογραφικό υλικό του ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει στιγμιότυπα από τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, από το συγκεντρωμένο πλήθος και από τα αντιδικτατορικά συνθήματα. Μέσα από το ντοκιμαντέρ, παρακολουθούμε το χρονικό των γεγονότων με εικόνες από το προαύλιο του Πολυτεχνείου και τους εσωτερικούς χώρους, την αίθουσα του ραδιοφωνικού πομπού, τα αμφιθέατρα, ακούμε συνεντεύξεις και δηλώσεις των φοιτητών σε Έλληνες και ξένους δημοσιογράφους, ξαναζούμε την πορεία των εργαζομένων και των σπουδαστών το πρωί της 16ης Νοεμβρίου αλλά και τη σκηνή την ίδια νύχτα της επέμβασης του στρατού και της εισβολής του τανκ, που κάλυψε ολλανδικό τηλεοπτικό συνεργείο από το απέναντι ξενοδοχείο. Περιέχονται, επίσης, σκηνές που γυρίστηκαν κατ’ εντολήν της στρατιωτικής δικτατορίας από την έξοδο του τανκ από το Πολυτεχνείο λίγο μετά την εισβολή και από την επόμενη ημέρα της καταστολής της εξέγερσης και της κήρυξης του στρατιωτικού νόμου.

Ακόμα, μπορούμε να παρακολουθήσουμε την ταινία-αφιέρωμα του Νίκου Καβουκίδη στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αλλά κυρίως στο δραματικό τέλος της, με τους νεκρούς μετά την εισβολή του τανκ. Στην ταινία έχουν ενταχθεί πραγματικά πλάνα-ντοκουμέντα από τα γεγονότα του Νοέμβρη του 1973. Παρακολουθούμε στιγμές από τις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν ως επέτειοι μνήμης και τις μαχητικές διαδηλώσεις που ακολούθησαν. Στο αφιέρωμα αυτό σημαντικά και ιστορικά είναι τα πλάνα από τα γεγονότα που ακολούθησαν το Πολυτεχνείο, όπως η πτώση της Χούντας, ο ερχομός του Καραμανλή, η επιστροφή των εξόριστων αριστερών, η πρώτη δημοκρατική προεκλογική εκστρατεία, η ορκωμοσία της πρώτης δημοκρατικής κυβέρνησης, το τηλεοπτικό διάγγελμα του τέως βασιλιά, η κηδεία του ποιητή Κ. Βάρναλη με την πορεία που ακολούθησε και οι διαδηλώσεις για τα θέματα παιδείας.

Φυσικά, το youtube μάς προσφέρει πολύ υλικό. Ενδεικτικά, προτείνουμε το παραλήρημα του δικτάτορα Παπαδόπουλου, το βίντεο-αφιέρωμα στους φοιτητικούς αγώνες, το ακουστικό ντοκουμέντο από την εισβολή του τανκ στο χώρο του Πολυτεχνείου με τη συγκλονιστική φωνή του Δημήτρη Παπαχρήστου και το αντίστοιχο οπτικό ντοκουμέντο, την εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα καθώς και ένα φιλμάκι του 1ου Ενιαίου Λυκείου Νέας Ιωνίας με τίτλο Ραδιοφωνικές μνήμες του Πολυτεχνείου (1973), φτιαγμένο για την 30η επέτειο της Εξέγερσης.

Επιπλέον, μέσα από το youtube μπορούμε να φέρουμε τα παιδιά μας σε επαφή με τις μουσικές που σφράγισαν την περίοδο της Χούντας και παραμένουν επίκαιρες μέχρι και σήμερα.

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Το ακορντεόν  

Ο δρόμος

Ένα το χελιδόνι

Θα σημάνουν οι καμπάνες

ΠΗΓΗ :Μιλώντας στα παιδιά μας για το Πολυτεχνείο (talcmag.gr)

Εκπαιδευτικός: Σωτηρία Κουτσωνάκη

Γράμμα στρατιώτη από το μέτωπο της Αλβανίας, κατά το έπος του 1940

Εκπαιδευτικός: Γιάννης Αλεξανδρόπουλος

ΘΕΜΑ: “28η Οκτωβρίου 1940”

    Την εβδομάδα (21/10/24-25/10/24) ασχοληθήκαμε κατά κύριο λόγο με τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Η εβδομάδα ξεκίνησε με την επεξεργασία ενός κειμένου με τίτλο: “Μια μέρα στην κατοχή”. Το κείμενο αυτό αναφέρεται στην απεικόνιση της γενικότερης τραγικής εικόνας που επικρατούσε εν καιρώ πολέμου. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε εκτενής επεξεργασία του κειμένου τόσο σε γραμματικό όσο και σε συντακτικό επίπεδο, όπως επίσης παράλληλα πραγματοποιούταν και προφορική συζήτηση με τα παιδιά για το ζήτημα αυτό. Επιπρόσθετα, έγινε προφορικός σχολιασμός της εικόνας του κειμένου από τα παιδιά, εστιάζοντας κυρίως στην ενδυμασία, τον τόπο, τον χρόνο, τις εκφράσεις των προσώπων και τα συναισθήματα που προκαλούνται παρατηρώντας αυτή την φωτογραφία. 

ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

    Είναι χειμώνας του 1941 με 1942. Τώρα  πεινώ και φοβάμαι. Η Αθήνα ρημάζει μέρα με τη μέρα. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι  σκουπίδια. Οι  άνθρωποι ζαρώνουν και τρέχουν να  ζεσταθούν. Πολλοί φορούν τις ρόμπες τους  για  πανωφόρια. Κάποιοι είναι τυλιγμένοι  με  τσουβάλια και εφημερίδες. Κόπηκε  και το  ηλεκτρικό ρεύμα μετά το ψωμί…Αν  προχωρήσεις από την Ομόνοια στο Σύνταγμα  σε πέντε - έξι σημεία θα συναντήσεις  ανθρώπους σωριασμένους στο δρόμο.  Μπουλούκια παιδιά ζητιανεύουν και αρπάζουν ό,τι βρίσκουν που να μασιέται. Πολλά βλέπουν το ενδιαφέρον που προκαλούν οι πεσμένοι, ξαπλώνουν και  κείνα  στο πεζοδρόμιο, το ένα πλάι στο άλλο, κι εκεί ξεχνιούνται κι αρχίζουν να παίζουν.  Είναι μισόγυμνα και τα κορμιά τους αδύνατα. Ζουν  στην Κατοχή όμως δημιουργούν  τις δικές τους παιδικές, ανέμελες στιγμές και αναμνήσεις. Άλλα παιδάκια λεηλατούν  τους σκουπιδοτενεκέδες από τα γύρω εστιατόρια που τρώνε οι Γερμανοί». Πόσο  περίεργη είναι η ζωή…

    Ύστερα από την επεξεργασία του κειμένου, το επόμενο στάδιο ήταν η παραγωγή λόγου από τα παιδιά. Ειδικότερα, τους ζητήθηκε να συντάξουν ένα μικρό κείμενο 8-10 σειρών σε μορφή ημερολογίου για το πώς θα ένιωθαν αν ήταν εκείνα στην θέση των παιδιών της φωτογραφίας, με κεντρική εστίαση τα συναισθήματα που θα τους προκαλούνταν μπαίνοντας στην θέση τους. 

    Η εβδομάδα συνεχίστηκε με την δημιουργία διάφορων κατασκευών με θέμα τον πόλεμο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Αρχικά, η πρώτη πανέμορφη κατασκευή ήταν η δημιουργία περιστεριών, καθώς αποτελεί το σύμβολο της ελευθερίας, μιας έννοιας απαραίτητης για την ζωή όλων μας. Συγκεκριμένα, η δραστηριότητα έλαβε χώρα στο εργαστήρι των εικαστικών, σε συνεργασία με την δασκάλα. Τα παιδιά ζωγράφισαν το περιστέρι με γαλάζιο χρώμα, κόλλησαν το ξυλάκι, τον φιόγκο και την ελληνική σημαία και έγραψαν με μεγάλα γράμματα την λέξη “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”. Η δραστηριότητα αυτή φάνηκε να αρέσει στα παιδιά, καθώς κατά την πραγματοποίησή της το ενδιαφέρον τους ήταν μεγάλο. 

    Έπειτα, τα παιδιά δημιούργησαν ελεύθερες ζωγραφιές με θέμα τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 μέσα στην τάξη, ακούγοντας παράλληλα τραγούδια από το έπος του ΄40. Τέλος, η δημιουργία κολάζ με το προαναφερθέν θέμα αποτέλεσε την τελευταία δημιουργική δραστηριότητα της εβδομάδας. Ο κάθε μαθητής και η κάθε μαθήτρια έφεραν μια φωτογραφία της αρέσκειάς τους σχετική με τον πόλεμο, οι οποίες τοποθετήθηκαν σε ένα μεγάλο άσπρο χαρτόνι. Κάτω από κάθε φωτογραφία τα παιδιά έγραψαν μια σχετική λεζάντα! Η δραστηριότητα αυτή ήταν πολύ όμορφη και συγκινητική για τα παιδιά! 

 

Εκπαιδευτικός: Ελένη Νικολοπούλου

Πείραμα για τις χημικές αντιδράσεις σε μαθητές μικρότερων τάξεων

 Εκπαιδευτικός: Αναστασία Μπουμποπούλου

Φύλλα εργασίας για το Πολυτεχνείο

Παρακάτω ακολουθεί ένα αρχείο με χρήσιμα φύλλα εργασίας για το Πολυτεχνείο. Πρόκειται για ασκήσεις γραπτού λόγου που απευθύνονται σε μαθητές κυρίως των μικρών τάξεων με σκοπό να καλλιεργήσουν την φαντασία τους και να εξασκήσουν την κριτική τους σκέψη.

Πηγή: Ella's class

Εκπαιδευτικός: Φωτεινή Κουτσοπούλου
 

Ποίημα ''Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά''

 "Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά" - Ναζιμ Χικμέτ

Ποίημα για την ευαισθητοποίηση των μαθητών για το τι συμβαίνει σε άλλα παιδιά, άκρως επίκαιρο λόγω των γεγονότων που συμβαίνουν στον κόσμο. 

"Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά" 

Ας  δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

έστω και για  μια μέρα.

Ας τον δώσουμε να παίξουν

σαν ένα πολύχρωμο μπαλόνι.

Να παίξουν τραγουδώντας

ανάμεσα στ’ αστέρια.

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

σαν ένα τεράστιο μήλο, σαν ψίχα

ολόζεστου ψωμιού. Να χορτάσουν

μια μέρα τουλάχιστον.

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

να  μάθει ο κόσμος την φιλία.

Τα παιδιά θα πάρουν απ’ τα χέρια

μας τον κόσμο και θα φυτέψουν

Αθάνατα δέντρα. 

Εκπαιδευτικός: Αλεξάνδρα Μαρκάτη

ΑπάντησηΠροώθηση Προσθήκη αντίδρασης

Άρθρο: ''Εσύ, σε πόσες δραστηριότητες έχεις γράψει το παιδί σου;''

Εσύ, σε πόσες δραστηριότητες έχεις γράψει το παιδί σου; 

 Φέτος, που ο Άγγελος πάει Δ’ δημοτικού, μετά το σχολείο πηγαίνει ρομποτική, τένις, κιθάρα, αγγλικά και υπολογιστές. 

Είναι γεγονός ότι ένα παιδί περνά τις περισσότερες ώρες της ημέρας εκτός σπιτιού. Η καθημερινότητά του περιλαμβάνει σχολείο, κέντρο μελέτης, αγγλικά, αθλήματα, μαθήματα μουσικής και πολλές άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. «Μα θέλω να έχει ερεθίσματα». Μου είπε πρόσφατα μια μαμά. Και έχει εν μέρει δίκιο. Αλλά είναι διαφορετικό να δώσω ερεθίσματα σε ένα παιδί, από το να το πνίξω στα ερεθίσματα. Και το παιδί καταλήγει να βρίσκεται όλη μέρα σε ένα θρανίο που του λένε οι άλλοι τι να κάνει, πώς να σκέφτεται και πώς να κινείται. Γυρνάει στο σπίτι μόνο και μόνο για να κάνει μπάνιο και να κοιμηθεί. Και οι μέρες περνούν, το παιδί δεν γνωρίζει ουσιαστικά τους γονείς του, οι γονείς δεν προλαβαίνουν να συνδεθούν μαζί του και πιθανόν να ενημερωθούν από το σχολείο ότι το παιδί τους έγινε επιθετικό. Και πρέπει εμείς οι δάσκαλοι να διαχειριστούμε την επιθετικότητα παιδιών μπουχτισμένων από ερεθίσματα. Και η εφηβεία; Είναι επακόλουθο ότι θα είναι δύσκολη με πολλά ξεσπάσματα. Ο λόγος; Το παιδί δεν έμαθε ποτέ να συνδέεται. Δεν είχε το χρόνο να σκεφτεί. Να δημιουργήσει. Να επιλέξει. Να αποφασίσει. Δεν είχε ελεύθερα απογεύματα. Δεν είχε ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά του. Χωρίς δομημένο πρόγραμμα. Παιχνίδι με τη μαμά. Πόσο σπάνιο στις μέρες μας να μπορεί ένα παιδί να παίξει με τη μαμά ή τον μπαμπά του τα απογεύματα.

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι είναι απαραίτητο για τη ψυχική υγεία ενός παιδιού να έχει 2-3 κενά απογεύματα την εβδομάδα, ώστε να μπορεί να παίζει στο σπίτι με την οικογένειά του. Έτσι, το παιδί νιώθει ασφάλεια, καθώς έχει την ευκαιρία να συνδέεται με ανθρώπους που το αγαπούν, χτίζει την αυτοπεποίθησή του, αφού μπορεί να επικοινωνήσει τα θέλω του, μαθαίνει να περνά ευχάριστα και μόνο του χωρίς να έχει απαραίτητα τους φίλους του, αποκτά αυτονομία, γιατί ορίζει το ίδιο πώς θα αξιοποιήσει τον χρόνο του, γίνεται δημιουργικό, καθώς έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί και να ανακαλύψει, ρίχνει ρυθμούς και απαλλάσσεται από το άγχος της καθημερινότητας. 

 Εσύ, σε πόσες δραστηριότητες έγραψες φέτος το παιδί σου; 

 Πηγή: Σίλια Χαλιώτη 

 Παιδαγωγός - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

 Ιδιοκτήτρια του κέντρου “School & Career Consulting”

Εκπαιδευτικός: Βίκυ Λιάνα