Γράμμα στρατιώτη από το μέτωπο της Αλβανίας, κατά το έπος του 1940

Εκπαιδευτικός: Γιάννης Αλεξανδρόπουλος

ΘΕΜΑ: “28η Οκτωβρίου 1940”

    Την εβδομάδα (21/10/24-25/10/24) ασχοληθήκαμε κατά κύριο λόγο με τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Η εβδομάδα ξεκίνησε με την επεξεργασία ενός κειμένου με τίτλο: “Μια μέρα στην κατοχή”. Το κείμενο αυτό αναφέρεται στην απεικόνιση της γενικότερης τραγικής εικόνας που επικρατούσε εν καιρώ πολέμου. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε εκτενής επεξεργασία του κειμένου τόσο σε γραμματικό όσο και σε συντακτικό επίπεδο, όπως επίσης παράλληλα πραγματοποιούταν και προφορική συζήτηση με τα παιδιά για το ζήτημα αυτό. Επιπρόσθετα, έγινε προφορικός σχολιασμός της εικόνας του κειμένου από τα παιδιά, εστιάζοντας κυρίως στην ενδυμασία, τον τόπο, τον χρόνο, τις εκφράσεις των προσώπων και τα συναισθήματα που προκαλούνται παρατηρώντας αυτή την φωτογραφία. 

ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

    Είναι χειμώνας του 1941 με 1942. Τώρα  πεινώ και φοβάμαι. Η Αθήνα ρημάζει μέρα με τη μέρα. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι  σκουπίδια. Οι  άνθρωποι ζαρώνουν και τρέχουν να  ζεσταθούν. Πολλοί φορούν τις ρόμπες τους  για  πανωφόρια. Κάποιοι είναι τυλιγμένοι  με  τσουβάλια και εφημερίδες. Κόπηκε  και το  ηλεκτρικό ρεύμα μετά το ψωμί…Αν  προχωρήσεις από την Ομόνοια στο Σύνταγμα  σε πέντε - έξι σημεία θα συναντήσεις  ανθρώπους σωριασμένους στο δρόμο.  Μπουλούκια παιδιά ζητιανεύουν και αρπάζουν ό,τι βρίσκουν που να μασιέται. Πολλά βλέπουν το ενδιαφέρον που προκαλούν οι πεσμένοι, ξαπλώνουν και  κείνα  στο πεζοδρόμιο, το ένα πλάι στο άλλο, κι εκεί ξεχνιούνται κι αρχίζουν να παίζουν.  Είναι μισόγυμνα και τα κορμιά τους αδύνατα. Ζουν  στην Κατοχή όμως δημιουργούν  τις δικές τους παιδικές, ανέμελες στιγμές και αναμνήσεις. Άλλα παιδάκια λεηλατούν  τους σκουπιδοτενεκέδες από τα γύρω εστιατόρια που τρώνε οι Γερμανοί». Πόσο  περίεργη είναι η ζωή…

    Ύστερα από την επεξεργασία του κειμένου, το επόμενο στάδιο ήταν η παραγωγή λόγου από τα παιδιά. Ειδικότερα, τους ζητήθηκε να συντάξουν ένα μικρό κείμενο 8-10 σειρών σε μορφή ημερολογίου για το πώς θα ένιωθαν αν ήταν εκείνα στην θέση των παιδιών της φωτογραφίας, με κεντρική εστίαση τα συναισθήματα που θα τους προκαλούνταν μπαίνοντας στην θέση τους. 

    Η εβδομάδα συνεχίστηκε με την δημιουργία διάφορων κατασκευών με θέμα τον πόλεμο της 28ης Οκτωβρίου 1940. Αρχικά, η πρώτη πανέμορφη κατασκευή ήταν η δημιουργία περιστεριών, καθώς αποτελεί το σύμβολο της ελευθερίας, μιας έννοιας απαραίτητης για την ζωή όλων μας. Συγκεκριμένα, η δραστηριότητα έλαβε χώρα στο εργαστήρι των εικαστικών, σε συνεργασία με την δασκάλα. Τα παιδιά ζωγράφισαν το περιστέρι με γαλάζιο χρώμα, κόλλησαν το ξυλάκι, τον φιόγκο και την ελληνική σημαία και έγραψαν με μεγάλα γράμματα την λέξη “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”. Η δραστηριότητα αυτή φάνηκε να αρέσει στα παιδιά, καθώς κατά την πραγματοποίησή της το ενδιαφέρον τους ήταν μεγάλο. 

    Έπειτα, τα παιδιά δημιούργησαν ελεύθερες ζωγραφιές με θέμα τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 μέσα στην τάξη, ακούγοντας παράλληλα τραγούδια από το έπος του ΄40. Τέλος, η δημιουργία κολάζ με το προαναφερθέν θέμα αποτέλεσε την τελευταία δημιουργική δραστηριότητα της εβδομάδας. Ο κάθε μαθητής και η κάθε μαθήτρια έφεραν μια φωτογραφία της αρέσκειάς τους σχετική με τον πόλεμο, οι οποίες τοποθετήθηκαν σε ένα μεγάλο άσπρο χαρτόνι. Κάτω από κάθε φωτογραφία τα παιδιά έγραψαν μια σχετική λεζάντα! Η δραστηριότητα αυτή ήταν πολύ όμορφη και συγκινητική για τα παιδιά! 

 

Εκπαιδευτικός: Ελένη Νικολοπούλου

Πείραμα για τις χημικές αντιδράσεις σε μαθητές μικρότερων τάξεων

 Εκπαιδευτικός: Αναστασία Μπουμποπούλου

Φύλλα εργασίας για το Πολυτεχνείο

Παρακάτω ακολουθεί ένα αρχείο με χρήσιμα φύλλα εργασίας για το Πολυτεχνείο. Πρόκειται για ασκήσεις γραπτού λόγου που απευθύνονται σε μαθητές κυρίως των μικρών τάξεων με σκοπό να καλλιεργήσουν την φαντασία τους και να εξασκήσουν την κριτική τους σκέψη.

Πηγή: Ella's class

Εκπαιδευτικός: Φωτεινή Κουτσοπούλου
 

Ποίημα ''Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά''

 "Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά" - Ναζιμ Χικμέτ

Ποίημα για την ευαισθητοποίηση των μαθητών για το τι συμβαίνει σε άλλα παιδιά, άκρως επίκαιρο λόγω των γεγονότων που συμβαίνουν στον κόσμο. 

"Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά" 

Ας  δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

έστω και για  μια μέρα.

Ας τον δώσουμε να παίξουν

σαν ένα πολύχρωμο μπαλόνι.

Να παίξουν τραγουδώντας

ανάμεσα στ’ αστέρια.

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

σαν ένα τεράστιο μήλο, σαν ψίχα

ολόζεστου ψωμιού. Να χορτάσουν

μια μέρα τουλάχιστον.

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

να  μάθει ο κόσμος την φιλία.

Τα παιδιά θα πάρουν απ’ τα χέρια

μας τον κόσμο και θα φυτέψουν

Αθάνατα δέντρα. 

Εκπαιδευτικός: Αλεξάνδρα Μαρκάτη

ΑπάντησηΠροώθηση Προσθήκη αντίδρασης

Άρθρο: ''Εσύ, σε πόσες δραστηριότητες έχεις γράψει το παιδί σου;''

Εσύ, σε πόσες δραστηριότητες έχεις γράψει το παιδί σου; 

 Φέτος, που ο Άγγελος πάει Δ’ δημοτικού, μετά το σχολείο πηγαίνει ρομποτική, τένις, κιθάρα, αγγλικά και υπολογιστές. 

Είναι γεγονός ότι ένα παιδί περνά τις περισσότερες ώρες της ημέρας εκτός σπιτιού. Η καθημερινότητά του περιλαμβάνει σχολείο, κέντρο μελέτης, αγγλικά, αθλήματα, μαθήματα μουσικής και πολλές άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. «Μα θέλω να έχει ερεθίσματα». Μου είπε πρόσφατα μια μαμά. Και έχει εν μέρει δίκιο. Αλλά είναι διαφορετικό να δώσω ερεθίσματα σε ένα παιδί, από το να το πνίξω στα ερεθίσματα. Και το παιδί καταλήγει να βρίσκεται όλη μέρα σε ένα θρανίο που του λένε οι άλλοι τι να κάνει, πώς να σκέφτεται και πώς να κινείται. Γυρνάει στο σπίτι μόνο και μόνο για να κάνει μπάνιο και να κοιμηθεί. Και οι μέρες περνούν, το παιδί δεν γνωρίζει ουσιαστικά τους γονείς του, οι γονείς δεν προλαβαίνουν να συνδεθούν μαζί του και πιθανόν να ενημερωθούν από το σχολείο ότι το παιδί τους έγινε επιθετικό. Και πρέπει εμείς οι δάσκαλοι να διαχειριστούμε την επιθετικότητα παιδιών μπουχτισμένων από ερεθίσματα. Και η εφηβεία; Είναι επακόλουθο ότι θα είναι δύσκολη με πολλά ξεσπάσματα. Ο λόγος; Το παιδί δεν έμαθε ποτέ να συνδέεται. Δεν είχε το χρόνο να σκεφτεί. Να δημιουργήσει. Να επιλέξει. Να αποφασίσει. Δεν είχε ελεύθερα απογεύματα. Δεν είχε ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά του. Χωρίς δομημένο πρόγραμμα. Παιχνίδι με τη μαμά. Πόσο σπάνιο στις μέρες μας να μπορεί ένα παιδί να παίξει με τη μαμά ή τον μπαμπά του τα απογεύματα.

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι είναι απαραίτητο για τη ψυχική υγεία ενός παιδιού να έχει 2-3 κενά απογεύματα την εβδομάδα, ώστε να μπορεί να παίζει στο σπίτι με την οικογένειά του. Έτσι, το παιδί νιώθει ασφάλεια, καθώς έχει την ευκαιρία να συνδέεται με ανθρώπους που το αγαπούν, χτίζει την αυτοπεποίθησή του, αφού μπορεί να επικοινωνήσει τα θέλω του, μαθαίνει να περνά ευχάριστα και μόνο του χωρίς να έχει απαραίτητα τους φίλους του, αποκτά αυτονομία, γιατί ορίζει το ίδιο πώς θα αξιοποιήσει τον χρόνο του, γίνεται δημιουργικό, καθώς έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί και να ανακαλύψει, ρίχνει ρυθμούς και απαλλάσσεται από το άγχος της καθημερινότητας. 

 Εσύ, σε πόσες δραστηριότητες έγραψες φέτος το παιδί σου; 

 Πηγή: Σίλια Χαλιώτη 

 Παιδαγωγός - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

 Ιδιοκτήτρια του κέντρου “School & Career Consulting”

Εκπαιδευτικός: Βίκυ Λιάνα

Παιχνίδι για εξάσκηση στα σύμβολα ανισότητας

Ένα ευχάριστο και συνάμα διδακτικό παιχνίδι για να γνωρίσουν οι μαθητές τα σύμβολα ανισότητας και να εξασκηθούν σε αυτά.

 Εκπαιδευτικός: Μαρία Κατσαϊδώνη